Gedetailleerd overzicht

© H. Zell
© CBN_NSS
© RPS_group_Plc
© H. Zell
© M. Halford
© M. Halford

Geïnvadeerde site

© NNSS_CCW
Print page

Prunus laurocerasus

Identiteit

Naam: Kerslaurier
Synoniemen: Cerasus laurocerasus, Laurocerasus officinalis, Prunus grandiflora
Origine: Klein-Azië
Type plant: Struik
Levenscyclus: Overblijvend
Gedragscode: Bijlage II
Invasie status (ISEIA protocol): Bewakingslijst
Belangrijkste functie: Groenscherm • Heesters

Beschrijving

Groenblijvende struik of kleine boom tussen 3 en 8 m hoog. Enkelvoudige bladeren, lancetvormig, onregelmatig getand, donkergroen, blinkende bovenkant. Ze geven een geur af van bittere amandels. Witte, kleine, geurende bloemen, gegroepeerd in rechtopstaande clusters. Zwarte, eivormige steenvruchten.

Verspreiding

Hoge verspreidingscapaciteit. De soort vermenigvuldigt zich m.b.v zaad dat verspreid wordt door vogels die de vruchten van P. laurocerasus consumeren. De kerslaurier vermenigvuldigt zich ook vegetatief door stengelstekken, scheutvorming en worteluitlopers.

Habitat

Bossen, bosgebieden met licht zure gronden, zowel in zonnige als schaduwrijke condities. Wordt vaak aangeplant in tuinen en parken.

Gevolgen

Soort geklasseerd als B1 in België waar nog geen grote populaties werden waargenomen in het wild. Zijn invasiviteit is weinig gedocumenteerd. P. laurocerasus staat op de bewakingslijst in Frankrijk, Zwitserland, Duitsland en Oostenrijk. In Zwitserland werden geïnvadeerde sites aangetroffen in de onderste lagen van bossen. In Zuid- en Centraal-Europa breidt P. laurocerasus zich snel uit door worteluitlopers, stengelstolonen en scheutvorming op de stronken. Populaties vormen een dicht en permanent bladerdek waardoor inheemse soorten verdrongen worden, bosregeneratie verhinderd wordt en de biodiversiteit verminderd wordt. De opwarming van de aarde begunstigt de vestiging van kerslaurier in Atlantische condities, waar ze een nieuwe bedreiging vormt voor de inheemse biodiversiteit. Een recente studie heeft aangetoond dat de biomassa van P. laurocerasus toeneemt met verhoogde CO2 concentraties. De plant is een potentiële vector voor verschillende Phytophtora pathogenen. De bladeren bevatten een glucoside dat toxisch is voor de mens. Voor meer informatie.

Aanbeveling

(1) Vermijd deze soort aan te planten in de buurt van bossen, bosranden, vooral in de buurt van beschermde gebieden (natuur reservaten, Natura 2000 gebieden, etc.) ; (2) verwijder de bloemen voor de vruchtzetting om zaadverspreiding te voorkomen.

Mogelijke inheemse alternatieven

Belangrijkste functie

Groenscherm
Heesters

[ Terug ]